قالب وردپرس پاتوق وردپرس افزونه وردپرس
خوانندگانموسیقی ایرانی

جواد بدیع زاده

 

گلشن

شد خزان

ماشین مشتی ممدلی

یک پول خروس

 

 

زندگی نامه

«استاد سید جواد بدیع زاده» از هنرمندان بزرگ عرصه موسیقی ایران در سال 1281 شمسی در تهران به دنیا آمد. پدرش «آقا سید رضا بدیع کاشانی» ملقب به «بدیع المتکلمین» روحانی مشروطه خواه روشن اندیشی بود که به سید انارى شهرت داشت. وی فرزندش را نیز غالباً به مجالس وعظ و روضه خوانى خود مى برد تا با شیوه آوازخوانى مذهبى آشنا شود. بدیع المتکلمین با تسلط کافی بر ردیف موسیقی ایرانی، پسر خود را نیز به فن

آواز موذنی و روضه خوانی و تعزیه آشنا ساخت و او از تجربیات پدر استفاده کرد و به فراگیری گوشه ها و ردیف های موسیقی دستگاهی ایران پرداخت. جواد، موسیقى ردیف سنتى و گوشه هاى بی شمار آن را از پدر و نیز از دایى خود «میرزا یحیی سعید واعظین» که او نیز از واعظان خوش صداى زمان خود بود، فرا گرفت.

او تحصیلات ابتدایی را در مدرسه تدین و دوره متوسطه را در مدرسه آلیانس فرانسوی ها و سپس دارالفنون به پایان رساند و از سال 1304 تا 1331 در مجلس شورای ملی استخدام شد و به عنوان نماینده خدمت کرد.

استاد بدیع زاده علاوه بر خوانندگی در امر آهنگسازی نیز از بزرگان موسیقی ما به شمار می آید. در سال ۱۳۰۴ که کمپانى انگلیسی صفحه پرکنى «هیز مسترزویس» به قصد تهیه و ضبط صفحه از نواخته ها و خوانده های هنرمندان ایرانی نماینده خود را به ایران اعزام کرد و شعبه خود را در تهران گشود، بدیع زاده به عنوان نخستین خواننده مرد، با معرفی و توصیه عبدالحسین خان شهنازی، انتخاب شد و اولین صفحه او با عنوان «جلوه گل»

روانه بازار شد که شامل دو قطعه آواز و سه تصنیف از ساخته هاى خودش بود. از آن پس تا سال ۱۳۱۴ بدیع زاده ۲۴ تصنیف ساخت که همه روى صفحه ضبط شده است. او در سال هاى بعد در سفرهایى به حلب و بیروت و برلین و شبه قاره هند، بر شمار ضبط آهنگ هاى خود افزوده است.

از میان آفریده هاى معروف او مى توان از سرود «ایران، کشور داریوش» و ترانه هاى جلوه گل، داد دل، دل افسرده، هدیه خاک، گل پرپر و «خزان عشق» یاد کرد. «خزان عشق» که تا زمان ما جاذبه خود را حفظ کرده در سال ۱۳۱۳ در پیوند با متنى عاشقانه از «رهى معیرى» ساخته شده است.

استاد بدیع زاده با افتتاح رادیو به جمع هیات ارکستر آن زمان رادیو پیوست و در کنار استادانی چون «حسین تهرانی»، «مرتضی نی داوود»، «حبیب سماعی» و «استاد ابوالحسن صبا» آثار با ارزشی را در حوزه موسیقی ایرانی پدید آورد. استاد بدیع زاده سال ها عضو شعر و موسیقی رادیو تهران بود.

جواد بدیع زاده، سرانجام در دى ماه سال 1358در سن هفتاد و هشت سالگى، بر اثر دومین سکته مغزى، در تهران چشم از جهان فرو بست. از او صفحات و نوارهای بسیاری بر جای مانده است که همه از درخشان ترین آثار موسیقایی است.

برگرفته از :

رده‌های صفحه: آهنگسازان اهل ایران | خوانندگان اهل ایران

ردهٔ پنهان: مقاله‌های خرد زندگی‌نامه افراد

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
بستن